Een Verbindend Avondritueel voor Mama en Kind

Tekenen als Brug naar het Gevoelsleven van je Kind

Ken je dat moment waarop je je kind vraagt hoe zijn dag was… en je enkel een schouderophaal of een wazige blik terugkrijgt? Mijn 4-jarige is daar een meester in. Zelfs na een dag vol avontuur en plezier lijkt hij bij bedtijd plots niets meer te herinneren. Vooral als ik hem vroeg om één ding te noemen waarvoor hij dankbaar was — een waarde die ik hem absoluut wil meegeven — leek hij steevast een black-out te hebben.

Maar deze vakantie vond ik een verrassend eenvoudige en liefdevolle manier om die muur te doorbreken. Een ritueel dat ons helpt om samen te reflecteren, te verbinden en zelfs de diepere lagen van zijn belevingswereld te raken. En dat deel ik met veel plezier met jullie.

🎨 Stap 1: Samen Tekenen voor het Slapengaan

Elke avond, net voor bedtijd, zetten we een doos vol kleurtjes en stiften tussen ons op tafel. We nemen elk een vel papier en beginnen te tekenen. Mijn zoon kiest steevast voor monsters of aliens — zijn fantasie kent geen grenzen. Ik teken meestal iets uit onze dag: een uitstapje, een grappig moment, of zelfs iets groters zoals het ontstaan van het heelal.

Soms gebruik ik mijn tekening om iets aan te kaarten dat speelt — denk aan pesten, een scheiding, of een verlies. Uiteraard zorg ik ervoor dat het kindvriendelijk blijft en dat hij erna nog rustig kan slapen 😉. We spreken op voorhand af dat dit onze “slaapverhaaltjes” worden: het verhaal dat we elkaar vertellen bij het instoppen.

Wat er dan gebeurt is magisch. Terwijl we allebei gefocust zijn op onze tekening en het kiezen van de juiste kleuren, schakelt ons brein over naar een creatieve modus. Er is geen oogcontact, geen directe vragen — en dat maakt het juist zo veilig. Het is het perfecte moment om zachtjes te praten over wat er speelt in zijn leven en hoe hij zich daarbij voelt. De communicatie wordt vloeiender, zachter, en minder beladen.

Belangrijk: je tekent samen. Niet als toeschouwer die wacht tot het kind “klaar” is om te praten. Je bent een medeschepper.

🛏️ Stap 2: Het Verhaal bij het Instoppen

Als de tekeningen af zijn, nemen we ze mee naar bed. Tijdens het instoppen vertellen we om beurten wat we getekend hebben en waarom. Zo kan ik op een speelse, visuele manier bepaalde thema’s aanbrengen zonder dat hij afgeleid raakt of ik te veel afdwaal in de hoop op een reactie.

Wat hij leert? Dat reflectie een vast onderdeel is van ons avondritueel. Dat creativiteit een veilige uitlaatklep is voor emoties. En dat zijn gevoelens er mogen zijn — ook als hij ze niet meteen in woorden kan vatten.

💫 Wat dit ritueel mij brengt

Elke keer opnieuw geniet ik van de kleine momenten: hoe we elkaar helpen om de juiste kleurtjes te vinden, hoe we geduldig wachten tot de ander klaar is met een bepaalde kleur. Op dat moment vervalt de moeder-kinddynamiek. We zijn gewoon twee creatieve zielen die samen iets moois maken.

En dat, lieve lezers, is misschien wel het mooiste geschenk dat ik hem kan meegeven: de ruimte om te voelen, te creëren, en te delen — op zijn eigen tempo.